Trampoline is ingegraven

Posted in beschrijvingen, dochters, gezin, Leunweg 9

Een trampoline is bij uitstek een ‘doe-ding’; lekker springen, of als je fanatiek bent: een salto in de lucht. Elke dag springen en de overbodige kilo’s waaien eraf. Bij droog weer kan deze trampoline gebruikt worden en het maakt daarbij niet (meer…)

Curaçao 2011: snorkelen, duiken & ontspannen

Posted in dochters, gezin, Leunweg 9

Eerst even reclame: er is een vrijstaande woning te koop. Vraagprijs is: € 419.000,-. Klik hier voor aanvullende info!

Terug van weggeweest: Curaçao voor de vierde keer bezocht. Voor mijn dochters was het de tweede keer in vier jaar tijd en ze kwamen met heimwee thuis, snipverkouden van de airco en moe van de lange vliegreis.

(onderaan deze pagina: ons reisverslag!)

Dit jaar gaat het echt (weer) gebeuren: we gaan naar Curaçao, maar het contrast met de vorige keer is erg groot. We gaan namelijk met zijn drietjes, want vorig jaar oktober overleed mijn lieve vrouw en vooral zorgzame, geduldige moeder van Laura & Eline na een langdurig ziekte. We zullen haar ontzettend missen, maar nemen alle goede herinneringen met ons mee. Blog: Jeanet. Ondanks dit grote verlies hebben we er veel zin in! We kregen eind vorig jaar steeds meer behoefte aan iets nieuws, iets tropisch en met veel afleiding.
In 2007 gingen we wel met zijn viertjes en beleefden tropische avonturen in (duiksport) en aan het water (pizza op het strand van Zanzibar). Curaçao had een blijvend plekje in onze harten veroverd en ik kan me nog goed onze eerste vakantie herinneren: als marineman nam ik in 1977 op Curaçao drie weken vakantie op; Jeanet kwam helemaal in d’r eentje met het vliegtuig aan op Hato en we verbleven 21 dagen in het mooie en vooral romantische Avila Hotel.
Veertien jaar later werden we aangestoken door een oud Fokker-collega, die voor een tropische break koos voor de Antillen. Wij, toen nog steeds met zijn tweetjes, boekten dan ook in 1991 een verblijf in het dynamische Lion’s Dive Beach Resort (hotelkamer) en kwamen twee weken later thuis met vreselijk veel heimwee naar het eiland. Toch maar emigreren, moesten we hebben gedacht.
Nog eens vier jaar later kwam eerst Laura ter wereld en in 1997 Eline. Onze oudste dochter haalde in 2007 haar PADI (als elfjarige!) en we kregen veel zin om weer te gaan snorkelen (Eline en Jeanet) en samen te duiken (Laura en Ad) in het tropische water van Bon Bini Curaçao. Dat jaar waren we te gast in het Chogogo Resort (bungalow gehuurd) en nu, 2011 zullen we daar wederom een bungalow gaan huren. Ver weg van het Nederlandse klimaat.

Hierboven: strandopname bij Porto Mari 2007. De ‘schimmen’ links: Laura & Jeanet. Prachtig strand en een geweldige snorkel- en duiklocatie! Men had daar boulders geplaatst en die vormden een mekka voor koffervissen en andere kleine visjes. Geweldig!

Wat zullen we allemaal gaan meemaken? Wellicht daarover later meer…

Deze opnames hierboven heb ik laatst gemaakt in het zwembad. Blijven oefenen en dit keer ging het dan ook om de onderwaterfotografie.

12 maart 2011

Wachten op Hato Airport met warmte, bier, chips, icetea en twee dochters die geen zin hebben om terug te gaan naar Holland is geen plezierige bezigheid. Emigreren dan maar? Deze duik- en snorkelvakantie was weer super geslaagd. Ook boven water hebben we ons beziggehouden met baaien bezoeken, shoppen en ontspanning op ons terras (bungalow bood uitzicht op zee).
Gisteren maakten Laura en ik een hele mooie duik bij Playa Lagun en zelfs een zeeschildpad bewonderd en gefotografeerd. Laura is een heel rustige duikster en Eline een geroutineerde snorkelaar.
Verder met wachten: de koffers zijn we kwijt en wachten temidden van (zeer) jonge blerrende kinderen op ons vertrek. Ik snap niet wat dat jonge spul op Curacao kwam doen…

9 maart 2011

In de afgelopen dagen volop genoten van zon, zee en lekker eten. Zo gingen we zondag zonder duikflessen naar Caracasbaai, in de hoop daar iets te kunnen huren. Helaas lag de uitbater van de bouwvallige duikkeet zelf in het water met twee Japanse toeristen en zou voorlopig niet meer boven water komen. Dan maar met zijn drieën snorkelend naar Tugboat, alwaar we mooie foto’s hebben kunnen maken.
Maandag hebben Laura en ik een dubbele duik gemaakt. Eerst bij het kristalheldere Playa Kalki (wat een eind rijden was dat!) en daarna genoten we van de middaglunch bij Playa Lagun. Toen ging het stortregenen en de tweede duik leek niet door te gaan. Regen op de Antillen is hevig, maar van korte duur en we besloten de tweede duik (we hadden vier flessen tegelijk gehuurd) bij Caracasbaai te nemen.
De regen hield snel op en de airco maakte ons weer blij. Er lag een enorm cruiseschip vlak voor deze plek voor onderhoud en door het afsluiten van vers zeewater steeg de watertemperatuur behoorlijk. Hier kwam een venijnig stekend visje (een soort langwerpig doorzichtig kwalletje, foto komt nog) op af en stak Eline in haar onderarm. Ook Laura en ik ontkwamen niet aan dit gedonder. Verder en dieper in zee leken ze niet voor te komen, maar onze duik was verstoord. Dan maar terug naar onze bungalow, ter voorbereiding van de barbecue in het restaurant van Chogogo. Was heerlijk!
Verslag Porto Mari, 8 maart. Duiken en eten was geweldig en lekker. Prachtig onder water. Even gauw saven, want de batterijspanning van de iPad loopt terug.

5 maart 201

Onze lichamelijke klok staat inmiddels op bijna 1 uur in de nacht en mijn dochters liggen in het zwembad! De iPad heb ik aan het wifi internet gehangen en ik schrijf nu dit kort verslagje.
Een vermoeiende, maar indrukwekkende reis. Goede KLM service en krappe zitruimte, maar het eten was goed. Een snelle vlucht, want om 14:15u plaatselijke tijd waren we geland op Hato en nu ben ik heel moe. Vreemd om hier na vier jaar weer te zijn en nu zonder Jeanet. Ze lijkt nu heel ver weg van me te zijn. Wel fijn om te zien hoe de meiden zich opperbest vermaken. Hun leven gaat verder, ook morgen en overmorgen. Plannen maken, maar op zondag in ieder geval ontbijtbuffet.

4 maart 2011

Laura doet haar best op school: ze heeft (nog) een proefwerk voor aardrijkskunde en Eline is een beetje ziek thuis (niet lekker, spanning). Afgelopen dinsdag nog een nieuw paspoort afgehaald voor Laura (is verplicht voor Curaçao) en nu maar verder met koffers inpakken. Morgen heel vroeg opstaan: KL735 vertrekt om 09:35u (volgens planning).