Dochters

juni 26, 2010 | Geen categorie

Zusjes uit Engelen: Laura en Eline

Over kinderen valt heel veel te schrijven. Lief en leed, vallen en opstaan, ze maken ook zoveel mee in de eerste jaren van hun leven. Ontwikkeling op een breed gebied, praten, huilen, lachen. Je raakt niet uitgesproken over je eigen kinderen. Het opvoeden van je eigen kinderen is een verrijking voor jezelf. Toch heeft het lang geduurd, voordat wij het ouderschap aandurfden.
Mijn partner heeft in het verre verleden licht getwijfeld over het ouderschap, maar vond het idee om een kind te kunnen verwekken voortdurend intrigerend. Een beetje voor God spelen? Een nieuw mensje scheppen, uit liefde ontstaan, moet toch wel het mooiste zijn wat men in het leven kan en mag meemaken.
Haar afnemende twijfels + mijn jarenlange afwijzing van het vaderschap hebben ons lang en vaak intensief beziggehouden. Ik, als kind diep gekwetst, zag mezelf domweg niet staan als vader. Ik verlangde naar het pure, onschuldige kind in mij. Ik zocht innerlijke rust. Deze diepgravende zoektocht kostte me meer dan vijfentwintig jaar. Daarin zit een overlap met mijn vaderschap van het nu.
Zo’n 15 jaar geleden hebben complexe omstandigheden en gebeurtenissen mijn gevoelens over het nemen van kinderen positief beïnvloed. In 1994 groeide eindelijk ons gezamenlijk verlangen naar het ouderschap. In een stroomversnelling van passie, herontdekken van elkaar, pril levensgeluk en eindelijk een heldere toekomst over het ouderschap werd Laura in de herfst verwekt en in juli 1995 geboren.
De uitslag van een vruchtwaterpunctie bracht niet alleen duidelijkheid over de fysieke gezondheid van ons ongeboren kind, maar liet mijn partner en mij ook zichtbaar aangedaan genieten van een uitgekomen wens: we zullen ouders van een dochter worden!
Laura Maxime, kreeft als sterrenbeeld, is een fysiek sterk (zie verjaardagsfeest!) en vooral creatief kind, is gek op water, tekenen en heeft een goed ontwikkeld gevoel. Als baby liet ze ons dagelijks genieten van een snelle fysieke ontwikkeling die ver boven het landelijke gemiddelde lag. Ze toonde haast geen “baby-tijd”, na 6 maanden stond ze rechtop en 4 maanden later liep ze vrij rond. Haar woordenschat was rond de leeftijd van 3 jaar al enorm.
Eline Malou, het ruim 2 jaar jongere zusje, was ontstaan uit het verlangen naar een tweede kind, een maatje voor Laura, een extra knuffelmeid voor ons. Geboren in een bouwkeet (tijdens de bouw van ons droomhuis, precies op de plaats waar nu een snelgroeiende walnotenboom als blikvanger fungeert). Zij vormt haast de kroon op ons gezin: geestelijk sterk ontwikkeld, vaak een rebel te noemen, soms een vermoeiende, maar altijd even interessante kletskous en elke dag humor en een goede lach.

En zo is ons gezin compleet te noemen. Wij zijn heel blij met deze twee blonde schoonheden, die een grote plaats in ons leven innemen. De verantwoordelijkheid dragen wij met hart en ziel en zien hun aanwezigheid als een groot bewijs van de perfecte combinatie van levensgeluk en ultieme zelfontplooiing.

Wij zijn trotse ouders.

Teksten en foto: Ad van Loon, Engelen © 2007 (aangepast: juni © 2010)

Tags: